Steun ons en help Nederland vooruit

zaterdag 10 oktober 2015

Het drijfzand der randzaken

Hart voor de zaak. Onze gemeenteraad vol zit met raadsleden die het beste willen voor onze stad. Wat het beste is voor de stad en hoe je dat voor elkaar krijgt daar wordt nog wel eens verschillend over gedacht, maar daar hebben wij democratie voor. Met geven, nemen en onszelf te blijven komen we samen verder. Kan het beter? Altijd!

Het overzicht is kwijt

We zijn als raad met zoveel tegelijkertijd bezig dat we geen overzicht meer hebben. En hoe meer we erover spreken hoe dieper we wegzakken in het drijfzand van de randzaken en heel erg veel, bijna niet meer te begrijpen, details en procedures. Deze valkuil is er één die we maar lastig lijken te kunnen omzeilen. Op mij komt het niet over als onwil dat dit niet lukt. Het is eerder onmacht. Ik zal een voorbeeld geven, voordat je als lezer wegzakt in het zand van dit blog.

Raadsmemo Regionale Samenwerking

Op dinsdag 6 oktober was er sprake van een oriënterende raadsvergadering over een raadsmemo van de burgemeester. In de memo stond een zestal behoorlijk fundamentele basisvragen die iemand zou kunnen hebben over regionale samenwerking. Zoals: “Wat is het Vlaardings belang bij (het aangaan van) intergemeentelijke samenwerkings-verbanden?” en “Hoe houden gemeenten c.q. gemeenteraden grip op verbanden van regionale samenwerking?”. Duidelijke vragen die je zou kunnen stellen om als raad, en als raadslid, te bepalen hoe wij tegenover regionale samenwerking staan.

Randzaken

Nu staat het de raad vrij om met dit soort vragen of ‘richtinggevende uitspraken’ te doen wat zij wil. We kunnen ze één op één overnemen. Wij kunnen vinden dat het rechtstreeks de prullenbak in kan en vanzelfsprekend alles daar tussenin. Maar in plaats van een inhoudelijk debat of discussie over de raadsmemo zelf kwam er een discussie over randzaken: waarom de burgemeester vooral had gerefereerd naar de Maasluis/Vlaardingen/Schiedam samenwerking en waarom we ons nog niet hadden uitgesproken over hoe Vlaardingen tegenover een fusie staat met deze gemeenten.

Dit is totaal niet waar de raadsmemo, in mijn ogen, over ging. De raadsmemo was vooral bedoeld als aanzet om als raad te bepalen hoe wij kunnen én willen omgaan met regionale samenwerking. Elke keer als dat actueel wordt. De zaken die werden aangehaald tijdens de avond kunnen daar dan vanzelfsprekend onderdeel van zijn. Hierover kunnen we dan op dat moment zoveel praten als wenselijk. Maar over de samenwerking met MVS, een fusie of hoe wij contact houden met Maassluis en Schiedam ging deze raadsmemo dus niet.

Overzicht krijgen

Aan het eind van de avond kon ik, sprekend voor mijzelf, geen conclusie trekken wat nu het vervolg is. Wat wil de raad nu precies? Door de grote aandacht voor de randzaken is richting geven op hoofdlijnen een beetje uit het zicht verdwenen. Ik heb aangegeven dat ik het gevoel heb dat we als raad vooral behoefte hebben aan een duidelijk overzicht voordat we verdergaan. Een duidelijk stuk met inzicht op alle regionale samenwerkingsverbanden, informatie over wie waar over gaat, welke invloed de raad kan uitoefenen en, met deze raadsmemo in de hand, hoe wij daar als raad in kunnen staan. Maar of deze richtinggevende uitspraken als houvast er gaan komen is nu nog steeds de vraag.

Na iets meer dan een uur ging ik lichtelijk gefrustreerd huiswaarts. Ik heb een aantal keer vanuit de zaal gehoord dat er meer behoefte is aan duidelijkheid, maar als de kans om dit enigszins te kunnen bereiken ons op een mooi presenteerblaadje wordt aangereikt doen we hier niets mee. We discussieren dan met elkaar of het presenteerblaadje nu goud, zilver of wellicht wel helemaal geen edelmetaal is. En de thee hebben wij onaangeroerd gelaten.