Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 2 juli 2014

Blog: De stervende zwaan zet de schouders eronder

Het is de 88e minuut van de wedstrijd Nederland tegen Mexico in de achtste finale van het WK in Brazilië, ik heb de hoop al opgegeven, we staan met 0-1 achter. Mijn vriend maakt de opmerking dat “we” in 1998 via een doelpunt van Kluivert ook in de 88e minuut op gelijkspel kwamen, toen tegen Brazilië.
 
De corner wordt genomen, we houden onze adem in en zien Wesley Sneijder met een prachtig doelpunt in de 88e minuut scoren. De hoop is volledig terug, het kan tóch nog, we gaan de verlenging in! Maar het onvoorstelbare gebeurt, Arjen Robben valt over een Mexicaans been, in het strafschop gebied…
 

Wereldbrede discussie
Inmiddels is het bijna onmogelijk om de uitkomst niet te hebben meegekregen. Nederland krijgt een penalty en Klaas Jan Huntelaar schiet ons naar de kwartfinales. Hetgeen dat volgt is een ellenlange discussie over de penalty. Was deze wel terecht? Valt Robben niet veel te makkelijk? Heeft hij het niet zelf toegegeven dat hij inderdaad een schwalbe maakte? Vooral de Mexicanen weten het zeker: dit was geen verdiende overwinning en de scheids was op de hand van de Nederlanders. De Nederlanders verdedigen op hun beurt hun elftal door verschillende slowmotion beelden en de niet-gegeven penalty in de eerste helft.

Verschillende brillen
Al is de discussie anders, ik zie overeenkomsten met de politiek. Is het wel of niet een schwalbe kun je gemakkelijk vervangen door ‘is het wel of niet een goede beslissing’. Perceptie is een van de belangrijkste redenen voor discussie binnen Vlaardingen. Hoe je tegen een dilemma aankijkt ligt altijd aan de bril die je op hebt. En als we één ding kunnen leren van de discussie tussen Mexicanen en Nederlanders is dat die bril alleen maar zorgt voor verwijten aan beide kanten. Aan ons dus de taak om die bril af te zetten en te zoeken naar een gezamenlijke oplossing. Maar vooral om niet de bril van de burger te verliezen, de aanschouwer zonder directe voorkeur ziet vooral veel gekibbel en weinig uitkomsten.

‘De Arjen Robben’
De discussie die is ontstaan tussen de Mexicanen en Nederlanders neemt grote, vooral anonieme, vormen aan. Ik ben ervan overtuigd dat een discussie tussen een Mexicaan en een Nederlander in een kroeg een stuk makkelijker en vriendelijker verloopt. Ook hier zie ik een overeenkomst met mijn ervaringen met de Gemeenteraad tot nu toe. Hoe kleiner de setting, hoe beter de discussies tussen de partijen verlopen. Tijdens een Gemeenteraadszitting zit de zaal vol ‘Arjen Robbens’ die hun statement zelfs verfraaien tot een waar toneelstuk. Bij commissieavonden is dit al een stuk minder, er worden vragen gesteld, er zijn korte discussies maar ze leiden toch vaak tot een goede samenwerking.

‘De Dirk Kuyt’
Mijn favoriete samenstelling tot nu toe is de werkgroep. Voor de werkgroep ‘decentralisaties*’ vertegenwoordig ik D66 Vlaardingen. Nu zijn we pas één keer in deze samenstelling samengekomen (hiervoor waren het grote bijeenkomsten) maar dit is mij goed bevallen. In plaats van de ‘Arjen Robben’ kwam opeens de ‘Dirk Kuyt’ in de aanwezigen tevoorschijn. De persoon die vooral geeft om de teamprestatie, die de bal weggeeft als dat betere kansen geeft. Er hing een ‘schouders eronder’ sfeer en ik heb van diverse partijen goede ideeën gehoord. Al met al was de hele setting vooral constructief en ik heb er het volste vertrouwen in dat we hier wel samen uit komen.

* Ben je (misschien naar aanleiding van deze blog) benieuwd wat de decentralisaties precies inhouden? Logisch! Dit kun je hier vinden.